Vrijwel dagelijks kunnen we in de kranten, de nieuwe media en op radio en tv- lezen over èn horen van de woningmarkt die op slot zit.
Alle partijen die betrokken zijn bij het bouwproces- en dat zijn er vele- hebben hun opvattingen gelanceerd over de wijze waarop oplossingen kunnen worden gevonden.
Vrijwel altijd werd daarbij gekeken naar de andere partners in het proces, als het gaat om het water bij de wijn doen. Illustratief voor de huidige misère zijn misschien wel de excessen die met enige regelmaat boven tafel komen.
Pensioenfonds fraudes, excessief beloningsgedrag, financieel wanbeleid en malversaties bij corporaties alsmede speculatief grondbeleid bij gemeentelijke overheden, zijn daarbij enkele voorbeelden
Het wonen is de laatste twintig jaren in Nederland veel te duur geworden. De laatste die besloten mee te doen aan de meest recente nieuwbouw hose, betalen en proeven daarvan – zoals in elk piramide spel- de wrange vruchten. Bij arbeidsongeschiktheid, of werkloosheid is het leed al helemaal niet meer te beschrijven.
Geen wonder dat bewoners er voor kiezen te blijven huren waar ze huren en niet te kopen. Voor starters zich noodgedwongen richtend op de woningmarkt is er overigens weinig passend aanbod.
Hier en daar is er misschien nog een duurdere huurwoning of van koop tijdelijk naar huur omgezette woning beschikbaar. Al met al bij lange na niet genoeg om de zich jaarlijks aanmeldende tienduizenden starters op te kunnen vangen.
Een knoop in een vistuig kun je maar op twee manieren ontwaren.
1. door de schaar er zonder aarzeling in te zetten voor en achter de knoop en de boel los te knippen
2. door geduldig en behoedzaam de knoop los proberen te maken en ruimte te scheppen om begin en eind van de lijn uiteen te halen.
3. Op de derde manier het probleem te lijf gaan- met zijn allen tegelijk aantrekken aan een voorhanden liggende lus- is voorspelbaar: funest.
Inmiddels lijkt ons land stadium drie van de woningmarktknoop te hebben bereikt. Verkoop condities, leningsvoorwaarden en rente tarieven worden aangetrokken, subsidieverlagingen en belasting verhogingen aangekondigd en de hypotheekrente aftrek ter discussie gesteld zonder daarbij op de essentie van en fouten in dat aftrek systeem in te gaan.
De knoop zit muurvast.
Niemand vraagt zich kennelijk af of het onderscheid maken tussen het huren of kopen van een huis nog wel van de 21ste eeuw is. Bouwcorporaties zijn toch om te bouwen tot verenigingen van eigenaren,huurders en allerlei daar tussen zittende mengvorm
Zo ook het bestaan en functioneren van woningbouwcorporaties wordt als vanzelfsprekend ervaren. Waarom zit het geld in de stenen en wordt het niet gebruikt? Van wie is het corporatie vermogen eigenlijk?
Waarom profiteren huurders alleen maar van negatieve effecten op de woningmarkt. Waar zijn huurverhogingen voor nodig als woningverhuurders niet meer presteren.
Waarom is de hypotheek rente zo hoog als die is (reëel nog nooit zo hoog geweest), waarom worden pensioenfondsen niet collectief- gunstig rentend- of individueel (Bouw/sparkasse) ingezet? Dwingen we onze banken lagere tarieven te hanteren? (n.b. ING bank is van ons zelf)
Waarom formuleert de rijksoverheid nu in tijden van crisis geen extra bouwprogramma. Het bedenken van plannen voor de bouw van 20000 woningen per jaar extra.
Dit variërend in prijs van 160000 tot 320000 euro afgestemd op de laagste inkomensgroepen- ter keuze van huur of (later) koop zo nodig met starters subsidie, maar nog veel belangrijker een vast rentepercentage (bijvoorbeeld maximaal 4 %. 20 jaar vast).
Waarom beslissen we niet om 1, 2 of meer miljoen woningen van zonnepanelen en dus zonneenergie te voorzien. Veel subsidie zal om zo´n initiatief te ontplooien en het daarna renderend te kunnen realiseren niet meer nodig zijn om .
De politiek is meer dan ooit aan zet.
Mede organisator Vblog poezie wedstrijd 2007 Dichtbundels: Haast 
Olijfje kijkt uyt het raam 
Publicaties 
