Moi Albert , afscheid van de buurman

foto

Bijna een leven lang woonden Albert en Bien Blauw  tegenover mijn ouders. In het begin gewoon buren;daarna werden het aardige buren en tenslotte buren die een beetje bij de familie begonnen te horen.

Als kinderen groeiden wij met hun twee zonen op en kenden elkaar van haver tot gort. Wij kinderen vlogen uit. Albert en Bien bleven de buren van Jan Wubbe en Jannie.
Hun contacten werden nog wat nauwer.Ze liepen vaak even naar de overkant
en ook tijdens vakanties zochten ze elkaar wel eens op.

Daaraan kwam een abrupt einde met de dood van mijn vader in 1984. De contacten veranderden natuurlijk. Maar de wijze waarop mijn moeder door haar overbuurtjes werd opgevangen was geweldig.

Bijna veertien jaar lang kwam Bien elke ochtend bij mijn moeder een kopje thee drinken. Ook Albert dronk regelmatig een kopje thee of koffie mee. Aan dit ritueel kwam een definitief einde met een vrij kort ziekbed en het geheel onverwachte overlijden van Bien. Ze was zo moe en toch nog maar in de zestig. 

Albert zette de traditie van de koffie- en theebezoeken voort, zij het niet elke dag. Het werd ongeveer één keer per week, behalve in de periodes in de zomer als hij op de camping was. Elke dag zwaaide hij even naar mijn moeder.

Zag hij haar niet in de loop van de ochtend in de kamer verschijnen,dan ging hij kijken wat er aan de hand was . Met mijn moeders verhuizing naar een nieuwe woning kwam aan het zwaaien,maar niet aan Alberts aandacht, een einde.

Ook Albert verhuisde enige tijd later. Hij koos voor een kleinere,luxere ouderenflat in de buurt ,op de vierde etage. Vandaar kon hij mijn moeders (nieuwe) huis zien.
De bezoekjes bleven: Vorige week nog kwam Albert langs om te vertellen dat hij weer naar de camping ging. 

Hij is daar op tweede paasdag overleden.

Voor mijn moeder en ook voor ons blijft niets anders dan Albert te groeten;
te bedanken voor al die vriendschap en zorg en hem voor nu en later, een goede en warme plek in onze gedachten te geven.

Albert, bedankt voor het zwaaien .

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Werken en wonen in wonderland. Bookmark de permalink .

5 reacties op Moi Albert , afscheid van de buurman

  1. dirk zegt:

    De wereld is klein Jacob en het leven kort – veel te kort. Ik kende Albert van vroeger toen hij nog met zijn moeder in Bovenburen woonde. Hun huis moest plaats maken voor de aanleg van de Molenweg en moeder Blaauw verhuisde naar de Bomenbuurt. Zo rond diezelfde tijd trouwde Albert met Bina. Zij werkte dacht ik bij kruidenier Witkop (van de mosterd) in de Langestraat. Ontzettend aardige mensen, evenals Alberts’s moeder.

  2. Beus zegt:

    Uit het leven gegrepen en pakkend beschreven.

  3. Croisabel zegt:

    Ah, het einde van een mooie tijd. Sterkte, jullie.

  4. Mathias zegt:

    Wat een prachtige tekst

  5. albert willem prak zegt:

    hoi

    mijn naam is albert prak
    albert en bien ken ik ook nog van vroeger toen ik als kind vaak naast hun huis bij de garages ging spelen en leren fietsen en alles.
    de bal viel vaak bij albert in de tuin en dat vonden wij niet leuk omdat die tuin altijd heeeel erg netjes was.

    veel goede herrineringen aan hun .
    dit waren hele lieve mensen.

    vriendelijke groet albert prak

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s